Gejowska Dżakarta · Przewodnik

Dżakarta

Wraz z ustanowieniem Indonezji jednym z wiodących mocarstw gospodarczych Azji Południowo-Wschodniej, nic dziwnego, że jej stolica, Dżakarta, jest jednym z najszybciej rozwijających się miast w całej Azji.

Prawdziwy tygiel kulturowy Indonezji, miasto ma reputację przyjaznego i przyjaznego, z doskonałymi możliwościami zakupów i hipnotyzującą sceną nocnego życia, będąc jednocześnie jednym z najbardziej zatłoczonych i trudnych do podróżowania.

Położona na północnym zachodzie wyspy Jawa, Dżakarta jest centrum handlowym, politycznym i kulturowym tego, czwartego pod względem liczby ludności kraju na świecie.

Szybki rozwój Dżakarty sprawił, że jest ona obecnie największym miastem w Azji Południowo-Wschodniej, z populacją miasta wynoszącą nieco ponad 10 milionów, a szerszy obszar metropolitalny - aż 28 milionów ludzi.

Prawa gejów w Indonezji

Aktywność seksualna między osobami tej samej płci jest oficjalnie legalna w Indonezji (wiek zgody to 18 lat), ale nie ma przepisów dotyczących równości dla obywateli LGBT, nie ma ochrony prawnej dla par tej samej płci i nie ma ochrony przed dyskryminacją. Odzwierciedla to szeroko rozpowszechnione tradycyjne lokalne zwyczaje i prawdopodobnie nie zmieni się to wkrótce. Pomimo tego, społeczność LGBT w Indonezji staje się coraz bardziej widoczna i politycznie aktywna.

Prowincje Aceh i Sumatra Południowa zostały upoważnione przez rząd Indonezji do wprowadzenia prawa szariatu w 2002 roku, choć dotyczy to tylko mieszkańców muzułmańskich. To kryminalizuje bycie gejem w tych prowincjach... więc najlepiej ich unikać.

Nawet w Dżakarcie oficjalna klasyfikacja dla wszystkich społeczności LGBT to „upośledzeni umysłowo”. Odnotowano kilka przypadków dyskryminacji i nękania, wymierzonych szczególnie w osoby transpłciowe. Nie ma wytycznych prawnych dotyczących HIV/AIDS i istnieje możliwość odmowy wjazdu, jeśli osoba jest uważana za nosiciela wirusa HIV (np. podróżująca z lekami).

Na bardziej pozytywnej nodze, Lambda Indonezja jest najstarszym i najbardziej ugruntowanym ruchem gejowskim i lesbijskim w Azji Południowo-Wschodniej, a liczne grupy LGBT działające obecnie na terenie całego kraju są w stanie zapewnić przynajmniej poradnictwo w zakresie HIV/AIDS.

Od początku 2016 r. dyskurs publiczny i debaty na temat kwestii LGBT uległy intensyfikacji. Szereg wydarzeń organizowanych przez aktywistów LGBT zostało zakłóconych przez policję.

W 2017 r. wiele popularnych lokali gejowskich w Dżakarcie zostało zamkniętych przez policję.

Gejowscy Indonezyjczycy stają przed rosnącymi wyzwaniami w swoim codziennym życiu. Gejowscy podróżnicy do Dżakarty nie powinni napotkać problemów. Jednak publiczne okazywanie uczuć między parami tej samej płci (takie jak całowanie się lub trzymanie za ręce w miejscach publicznych) powinno być unikane.

Scena gejowska

Pomimo szybkiego rozwoju Dżakarty i coraz bardziej globalnego spojrzenia, niedawne zaostrzenie przez policję przepisów dotyczących społeczności LGBT spowodowało zamknięcie wielu najbardziej dostępnych dla turystów lokali.

W niedzielę 21 maja 2017 r. policja najechała Atlantis Sauna, zatrzymując 140 mężczyzn do przesłuchania. Niektórym z nich postawiono zarzuty związane z pornografią.

Policja rzekomo robiła zdjęcia niektórym z zatrzymanych, którzy byli nago lub częściowo ubrani, a następnie rozpowszechniała te zdjęcia w internecie i mediach.

W październiku 2017 r. policja najechała i zamknęła T1 Sauna w Dżakarcie. Zatrzymano zarówno miejscowych, jak i obcokrajowców.

Dojazd do Dżakarty

Międzynarodowe lotnisko Soekamo-Hatta obsługuje cały międzynarodowy i większość krajowego ruchu lotniczego do Dżakarty i znajduje się 20 km na północny zachód od miasta. Lotnisko ma trzy terminale z podstawową usługą wahadłową je łączącą (weź taksówkę, jeśli się spieszysz).

Autobusy hotelowe są dobrą opcją, aby dostać się z lotniska do miejsca przeznaczenia, zwłaszcza że wiele hoteli oferuje tę usługę za darmo. Jeśli nie, możesz wsiąść do autobusu wahadłowego lub taksówki.

Częsty autobus DAMRI zabierze Cię do centrum miasta w około 30 minut za opłatą w wysokości 25 000 Rp. Usługa jest niezawodna, a autobusy są klimatyzowane i łączą się z licznymi miejscami docelowymi w mieście, w tym z Trójkątem Złotym (centrum miasta).

Zamówienie taksówki z wnętrza terminala zapewni Ci usługę premium z minimalnym oczekiwaniem i wysokiej jakości pojazdem, który zawiezie Cię bezpośrednio do centrum miasta - za około 175 000 Rp.

Standardowa taksówka będzie kosztować od około 70 000 do 120 000 Rp do centrum miasta - różnica cenowa po prostu odzwierciedla jakość firmy taksówkowej, którą wybierzesz. SilverBird, Bluebird i Ekspress mają najbardziej niezawodną usługę. Upewnij się, że unikasz licznych naganiaczy taksówkowych i tragarzy, i udaj się prosto do oficjalnych stanowisk firm taksówkowych.

Poruszanie się po Dżakarcie

To niewątpliwie będzie najbardziej wymagający aspekt Twojego pobytu w Dżakarcie. Miasto ma niechcianą reputację najgorszego ruchu drogowego w Azji Południowo-Wschodniej (a to oznacza więcej ruchu drogowego, niż mogłeś sobie wyobrazić, zatykającego ulice tego jednego miasta!). Co gorsza, układ miasta jest dość niezrozumiały, gdy przyjeżdżasz po raz pierwszy.

Zatory drogowe zachęciły wielu komuterów do korzystania z pociągów, a szybki system transportu autobusowego stopniowo się rozwija. Również po latach opóźnień, system monorailu dla Trójkąta Złotego został rozpoczęty (październik 2013) i będzie działał w 2017 roku.

Większość odwiedzających decyduje się na taksówki, które są przynajmniej tanie. Najbardziej niezawodne firmy taksówkowe w mieście to Blue Bird i Express. Jakąkolwiek taksówkę użyjesz, nalegaj, aby taksometr był włączony. Jeśli nie, weź inną taksówkę lub ryzykuj poważnym oszustwem.

Inną opcją jest „Bajaj” (jasnopomarańczowy tuk-tuk), który jest świetny ze względu na szybkość, ponieważ szybciej przedostaje się przez korki, choć nie tak dobry ze względu na komfort. Działają bez liczników, więc upewnij się, że wynegocjowałeś cenę przed wyruszeniem w drogę. Są również liczne taksówki motocyklowe zwane Ojek, najlepsze do krótkich przeskoków z punktu A do B i kiedy musisz być gdzieś szybko. Nalegaj na kask, aby zminimalizować ryzyko, i uzgodnij cenę z góry.

Gdzie się zatrzymać w Dżakarcie

Aby zobaczyć listę polecanych hoteli w Dżakarcie dla gejowskich podróżników, odwiedź naszą stronę Gay Jakarta Hotels.

Rzeczy do zobaczenia i zrobienia

Centralna Dżakarta:

Plac Merdeka (największy plac miejski na świecie) i Pomnik Narodowy (MONAS) - zbudowany na pamiątkę niepodległości Indonezji, to dobre miejsce do rozpoczęcia (na zdjęciu powyżej).

Muzeum Narodowe - doskonałe muzeum zapewniające przegląd historii Indonezji.

Meczet Istiqal - największy meczet w Azji Południowo-Wschodniej i jeden z najbardziej imponujących.

Katedra w Dżakarcie - jedyny przykład architektury gotyckiej w Dżakarcie.

Bunderan HI - miejsce, w którym można skosztować luksusowych centrów handlowych Grand Indonesia i Plaza Indonesia.

Jalan Jaksa - główna ulica dla backpackerów z wieloma budżetowymi hotelami i restauracjami.

Dżakarta Zachodnia:

Dżakarta Batavia (Kota Tua) - jedyny zachowany obszar starego miasta z holenderskimi budynkami kolonialnymi. Dobre jedzenie uliczne, sztuka i rzemiosło, lokalne muzea i kawiarnie.

Glodok - chińska dzielnica Dżakarty z dawnymi chińskimi świątyniami i szeroką gamą chińskiego jedzenia.

Orchard Garden Mall - największe centrum handlowe w mieście, również położone w tej części miasta.

Dżakarta Południowa:

Bogata dzielnica mieszkalna i biznesowa, z wieloma luksusowymi hotelami, restauracjami i centrami handlowymi.

Kemang - słynna ulica wypełniona restauracjami i butikami

 

Dżakarta Północna:

Art 1 New Museum - fajne nowe centrum sztuki w Kemayoran, z stałymi kolekcjami uznanych indonezyjskich artystów i wystawami współczesnych i wschodzących artystów indonezyjskich i międzynarodowych.

Ancol Bayfront City - największy obszar turystyczny w Azji, z parkiem rozrywki Dreamland, Sea World, targami sztuki i parkiem ekologicznym oraz plażami.

Port i brama do Wysp Tysiąca - co najmniej kilkaset, przyciągających wielu turystów dzięki morskim parkom i hotelom wypoczynkowym.

Kiedy odwiedzić

Klimat tutaj jest tropikalny i wilgotny przez cały rok, z minimalnymi zmianami temperatury, więc stale gorący, będąc tak blisko równika. Najlepszy czas, aby uniknąć, to pora deszczowa, od grudnia do marca, kiedy wiele niższych części miasta jest zalanych (głównie w północnej dzielnicy) podczas ulewnych deszczów monsunowych.

Wiza

Większość zachodnich podróżników może otrzymać wizę przy przylocie za opłatą w wysokości 35 USD lub mogą uzyskać wizę z wyprzedzeniem w dowolnym indonezyjskim ambasadzie. Wymagany jest dowód powrotu do punktu wyjścia i często jest sprawdzany. Odwiedzający z Brunei Darusaalam, Kambodży, Malezji, Singapuru, Tajlandii, Filipin, Wietnamu, Hongkongu SAR, Makau SAR, Chile, Maroka, Ekwadoru i Peru mogą uzyskać 30-dniowy bezwizowy wjazd.

Jeśli planujesz otrzymać wizę przy przylocie, bardzo ważne jest, aby sprawdzić, czy Twój paszport ma co najmniej 6 miesięcy ważności i jedną pustą stronę oraz że posiadasz bilet lotniczy w jedną stronę.

Pieniądz

Walutą Indonezji jest rupia. Bankomaty są szeroko dostępne w całej Dżakarcie. Karty debetowe i kredytowe są również powszechnie akceptowane, choć należy pamiętać, że klonowanie kart i oszustwa są dużymi problemami w kraju.

Inne punkty warte wspomnienia

Hazard jest nielegalny w całej Indonezji.

Nie angażuj się w nielegalne narkotyki. Władze mają politykę zerowej tolerancji, a schwytani stają przed długimi wyrokami więzienia lub karą śmierci. Policja dokonuje nalotów na lokale odwiedzane przez obcokrajowców, szczególnie na Bali.

Ważne jest, aby szanować lokalne tradycje, prawa i religie oraz być świadomym swoich działań, aby nie obrazić, szczególnie podczas świętego miesiąca Ramadan.